i love yoooou---->> i

به شباهنگام ،

که در می آمیخت،عطر اقاقی،با نیایش های باد،

در آن دم ، که آفتاب می افکند ،

                     عکس زیبایی خود را در ماه،

و در آن لحظه که عاشق ،

                   به مجاز خورشید می نگریست،

معشوق آرمیده بود.

آرام و ساکن و خاموش و مهربان ، اما سخت.

گاه رخ او عشوه می کرد در ماه،

اندوه جای جای فضای شب را،

                               مه غلیظ آکنده بود.

او نمی دانست شب چرا آنقدر سنگین بود.

او نمی دانست و روی ماه خط انتظار می کشید.

او نمی دانست نگاهی

            به تبسمی معشوقه اش را دزدیده است.

او به تسلیم نمی اندیشید.

آری ، معشوقه اش، در ازدحام روز های بی گاه،

به تسلیمی به عشقی والاتر

و در تلاطم شبستان رنگ ها

و در طلوع اصالت های ناپیدا،

                        به غروبی ابدی پیوسته بود